Dagen i dag var full av overraskelser. Heilt øveskya frå morgonen av og karane var i tvil ang bekledning. Skotrekk? Regnjakke på lommen? Lause armar og bein? Me æ ikkje vande mæ slikt.

Me møtte opp på platå med plan om en tur i fjellheimen.   Mens me venta på at alle var på plass så begynte det å regna meir og meir og me såg det var svarte skyer innøve der me hadde tenkt okke.   Då var lokalkunnskapen te Gunnar god å ha.  Han la fort opp ei løypa langs kysten med håp om å unngå regnet.  Og det klarte me.  Fekk ikkje en dråpe resten av dagen.

Me sykla hovedveien sørøve te El Campello og tilbake over fjellet. Her var det me blei passert av ei spræge dama mæ tempostyre.  Me sleppte na litt framføre og karane kikkte litt på kvarandre.  Går dette an?   Sevjå steig såpass sjå to av okke at dei ikkje klarte meir og sette itte na.   La seg på hekkbølgå og fulgte ei god stund.   Smilet gjekk meste rundt sjå dei to då me traff dei seinare.  Hadde visst vore gildt.

Etter 7 mil var det tid for spaghetti nere attmed strandpromenadeni Villajoyosa.  God mat og godt og varmt i solå. Etter mat og kos vart det tid te en liten runde før me runda det av for dagen. 10 mil og akkurat passe med høydemeter. 

Og snart er det middag. En lokal kjøtrett. Osso boko heiter det visst. Dualle godt.